Inzichten over m'n gezondheid

Inzichten over mijn vermoeidheid en praktische tips

De laatste weken heb ik ontzettend veel inzichten gekregen en geleerd over waarom ik zo ontzettend moe ben. Op Instagram vroeg ik of mensen het fijn zouden vinden als ik dit deel in een blog. Een aantal mensen zeiden ja. Dus bij deze!

Disclaimer
Eerst even een disclaimer. Ik vertel puur mijn eigen ervaring, mijn eigen theorieën, mijn eigen gevoel. Ik weet niets van het onderwerp gezondheid af. Ik ben een marketingexpert en ik houd van schrijven en kennisdelen. En dat doe ik dan bij deze ook.

Deze blog is bedoeld om mensen die, net als ik, graag zelf op onderzoek uit te gaan wat richting te geven. Of misschien is een stukje herkenning al heel fijn. Het is voor mensen met lichte klachten, want bij grote klachten zou ik hulp gaan zoeken.

Verder: mijn probleem is niet jouw probleem. Mijn oplossing is dus waarschijnlijk ook niet jouw oplossing. Maar door mijn zoektocht en bronnen die ik gebruik te delen, krijg je misschien een aha-moment of inzicht waar je mee verder kunt. Ik hoop het in ieder geval!

Mijn klachten

Sinds kerst 2019 voel ik me ellendig. Ik baalde, want ik dacht dat ik het allemaal op de rit had. Ik zat al best een tijd lekker in m’n vel. Vorige maand besefte ik me dat ik ruim een jaar verder ben. Een jaar met deze klachten 🙁

Maar waar heb ik dan precies last van? Als het heel slecht gaat:

  • een licht gevoel in m’n hoofd,
  • een steek in m’n hoofd (pijnlijker dan hoofdpijn),
  • hartkloppingen, alsof ik de trap op gelopen heb,
  • een soort ruis in m’n hart (dan ben ik meestal echt ver heen!),
  • heel moe (en blijkbaar zijn er daar heel veel variaties van),
  • futloosheid,
  • kortere concentratieboog,
  • vergeetachtig en warrig,
  • snel gestresst om kleine dingen,
  • huilerig.

En ik vergeet er vast nog een hoop.

In betere periodes heb ik de eerste vier klachten niet, maar de rest wel. In meer of mindere mate. Er zitten ook goede dagen en vooral veel goede momenten tussen.

Tip: houd eens een tijdje bij op welke dagen of momenten je welke klachten hebt. Ik gebruikte daar de app Daylio voor. Ik vulde onlangs ongeveer 6 weken in hoe ik me voelde. Als ik me slecht voelde, maakte ik een notitie wat er speelde. Zo kun je er misschien een rode draad in ontdekken. Je kunt vervolgens per maand zien hoeveel goede dagen en minder goede dagen je hebt. Dat geeft je een goed overzicht of de goede of negatieve dagen overheersten.

Vermoeid, overspannen of burnout?

Dan even over woordkeuzes. Als ik met mensen over m’n gezondheid praat, heb ik het al snel over overspannenheid. “Zelfdiagnose hoor!” roep ik er meestal achteraan. Met name om te voorkomen dat mensen me gaan vertellen dat alleen een dokter dat kan bevestigen. Dat weet ik.

Maar het praat wat makkelijker. Ik weet niet welke label ik erop moet plakken als ik vertel hoe het met me gaat. Het is ook korter om ‘overspannen’ te zeggen dan m’n reeks aan wisselende klachten op te sommen.

Ik houd het voor mezelf gewoon simpel. Ik noem het overspannenheid omdat het meer is dan een beetje moe zijn. Maar het is niet zo erg als een burnout. Ook wil ik het iets van een label geven om het voor mezelf serieus te nemen. Moe zijn klinkt namelijk als iets tijdelijks. Iedereen is weleens moe.

Bij overspannenheid komt een langdurige hersteltijd kijken, maar ook verandering in je gedrag, patronen en leven. Dus vandaar. En welke naam je het beestje ook geeft, ik moet van de klachten af. Dus whatever. De naam is niet het punt.

Waarom ga je niet naar de dokter?

“Ja maar Sam, waarom ga je niet naar de dokter?” vraag je je misschien af. De dokter kon tot nu toe niet zo heel veel voor me betekenen. Ik ben zo vaak met deze klachten naar de dokter gegaan. Er is van alles getest, m’n bloed, m’n hart, m’n longen. Het goede nieuws is: ik bleek altijd gezond.

Natuurlijk kan hij me ook doorverwijzen naar een specialist, maar ik zie daar tegenop. Dat duurt lang en dan is het nog maar de vraag of je de juiste hulp krijgt.

Ik denk dat het goed is als ik eerst zelf weet wat er speelt. Dus ga ik zelf op onderzoek uit. Dat moet je allemaal maar willen en kunnen, maar ik vind dat leuk en interessant. Het gaat bovendien in mijn tempo, wanneer ik wil, hoe ik wil, het gaat voor mijn gevoel sneller, het beklijft beter, ik ben intrinsiek gemotiveerd en ik denk dat dat op lange termijn het beste voor mij is.

Toch even een extra disclaimer hier: ik zeg niet dat jij niet naar de dokter moet gaan! Ik deel alleen waarom ik dat niet voor de zoveelste keer ga doen.

Wandelen en de natuur ingaan, is niet de oplossing

Sinds september kom ik veel buiten. De somberheid die ik intussen ook een paar weken meedroeg, was vanaf de eerste ochtendwandeling direct weg. Ik dacht dat als ik maar vaak genoeg zou wandelen en buiten zou zijn, die vermoeidheid ook wel weg zou gaan. Maar helaas. Was het maar zo makkelijk!

Het verzacht wel de pijn, want ik voel me na een fijne wandeling meestal stukken beter. Ik schreef eerder ook wat voor effecten wandelen op me heeft. Het nadeel is dat de effecten tijdelijk lijken te zijn.

Mediteren lost het ook niet op

Dat geldt voor mij ook voor mediteren. Thuis met je ogen dicht luisteren naar een audiobestand. Het is wel even fijn, maar het lost voor mij niets op. Misschien helpt het als ik het beter doe? Langer? Met andere begeleiding? Hoe dan ook, dat uitzoeken en onderzoeken kost energie. Het triggert me niet genoeg, het boeit me niet genoeg, dus ik zoek andere manieren.

Ik mediteer heel soms eventjes met behulp van de Headspace app. Daar grijp ik meestal naar als ik een flinke stressaanval heb. Maar in zo’n staat is dat niet voldoende voor mij. Afleiding zoeken werkt op dat moment beter.

Mediteren is volgens mij wel heel goed voor je, maar het hoeft niet altijd met je ogen dicht in kleermakerszit te zijn. Het kan heel goed voor je werken, maar misschien ook niet. Het kan ook op andere manieren.

Zo probeer ik meditatief te wandelen. Wat ik leerde van mediteren pas ik toe terwijl ik buiten ben. Dus letten op m’n ademhaling, voelen hoe je voeten de grond aanraakt, luisteren naar geluiden die komen en gaan, zonder je eraan vast te klampen. Gedachtes laten komen en gaan. Je kent het wel. Dat is heerlijk wandelen en doet voor mij veel meer dan met een audiobestand in huis mediteren.

Het heeft niets met overwerken te maken

Sinds december had ik er een opdracht bij die me aardig stress opleverde. Balen, want ik begon me na een jaar net beter te voelen. Ik was zo blij. Al twee maanden voelde ik me goed. Was ik er eindelijk vanaf? Tussen de blije momenten door, voelde ik de stress van het project heel duidelijk in m’n lichaam. Ik had ook veel huilbuien. En als ik me goed voel, huil ik vrijwel nooit. Dus voor mij is dat een duidelijk signaal.

Heel vervelend allemaal, maar ik heb ook veel over mezelf geleerd.

Wat ik mezelf bijvoorbeeld al jaren wijs maak is dat ik niet moet overwerken, omdat het dan weer bergafwaarts met me gaat. Deze gedachten heb ik overgehouden aan een tijd dat ik voor de eerste keer (denk ik) overspannen raakte. Ik heb toen altijd gedacht dat het door het harde werken kwam. Nu weet ik wel beter, maar daar kom ik straks op terug.

Het nadeel van deze conclusie was dat ik vaak alles op alles zette om alles aan het einde van de dag af te hebben. Met die druk en harde deadline creëerde ik behoorlijk wat stress voor mezelf. Niet handig! Als ik nou af en toe een keertje wat langer had doorgewerkt om achterstand weg te werken, had ik met een veel rustiger gevoel gewerkt.

Hoe ik erachter kwam dat het niet door teveel werken kwam? Simpel: ik hield m’n uren bij. Ik had namelijk geen idee hoeveel uren ik exact werkte. Ik werk voor mezelf en doe heel veel verschillende projecten. Voor betaalde projecten voor klanten houd ik het natuurlijk netjes bij. Maar alle indirecte uren noteerde ik niet.

Ik gebruik sinds een paar weken Toggl en daar houd ik alles bij, ook bloggen voor Hartje Buiten, belletjes met zakelijke relaties, m’n administratie, noem maar op. Het viel me op dat ik lang niet zoveel werk als ik dacht. Toch was ik in die periode beroerder dan ooit.

Stress kost energie

De conclusie die ik vervolgens trok was het pittige project wat me zoveel stress en huilbuien opleverde heel veel energie kost. Ik ging nog beter letten op fysieke klachten en m’n gedrag.

Ik voelde stress heel duidelijk in m’n borst. En in eerste instantie alleen op de dagen dat ik op dat pittige project zat. De andere dagen voelde ik me goed. Sterker nog, als ik aan het eind van de dag m’n laptop dichtklapte, was het ook weer goed. Wow! Tenminste, het stressgevoel was weg, maar ik was helemaal uitgeput. En dat kan ook kloppen, want ik las dat stress inderdaad energie kost.

Als je in loondienst zit en daarnaast geen (hobby)projecten doet, lijkt het me dat je het stressniveau minder makkelijk kan vergelijken. Dan kan je werk één grote stressfactor zijn. In mijn situatie ervaarde ik dat eigen projecten heel eenvoudig gingen en ik daar redelijk energie voor had. Ik kon zelfs na een stressvolle dag gewoon ’s avonds nog bloggen voor mijn eigen sites.

Ik kon dus prima functioneren, maar alleen die ene dag op het stressvolle project was onwijs heftig. Fascinerend vond ik dat om dat verschil zo duidelijk te ervaren.

Ook vond ik het fascinerend dat ik een soort lichamelijke weerstand begon te kweken voor dat project. En als ik weleens wat vroeger stopte met werken omdat ik uitgeput voelde, betrapte ik mezelf erop dat ik een uurtje later ineens wel energie had om eigen werk te doen. Hmmm…

Wegrennen of oplossen?

Het klinkt misschien wel lekker dat je als zelfstandige gewoon met een opdracht stoppen als het stress oplevert. Dat deed ik in het verleden ook heel makkelijk. Dan riep ik stoer dat ik ergens was gestopt omdat ik voor mezelf koos en geen zin heb in onnodige stress.

Deze keer dacht ik: dit project is tof en een onwijs mooie kans, zeker in deze tijd. Ik mag blij zijn met deze opdracht. Financieel is het ook wel lekker. Dus ik besloot een coach in te schakelen. Dan leer ik gewoon ermee omgaan. Ook handig voor toekomstige projecten!

Ik kreeg onwijs goede tips en inzichten. Twee weken ging het goed en had ik geen huilbuien, maar het ging toch al snel weer mis. Shitzooi! Ik zei m’n opdracht op, maar ze vroegen me nog 6 weken te blijven tot m’n opvolger kon starten. Ai ai ai. In die weken voelde ik me week bij week soort van afbrokkelen.

Ik besloot een tandje bij te zetten qua zelfonderzoek. Dit was een uitgelezen kans. Wat triggert me dan zo op dit project? Hoe voel ik me welk moment van de dag, wat helpt me en wat helpt niet?

Nou, na een heeeeeele lange blog intro, dan nu eindelijk m’n ontdekkingen en tips!

Human Design leert je ontdekken wie je bent

Ik ben me al een paar jaar aan het verdiepen in Human Design, maar ik durfde het niet aan de grote klok te hangen. Het zit een beetje in de spirituele hoek. In een hoek waar ik mezelf niet thuis in voel. Maar nu het steeds bekender begint te worden, ook in Nederland en ik merk dat iedereen er enthousiast over is, durf ik er toch voor uit te komen 🙂 Zonde ook om niet te delen, want het heeft me veel gebracht.

Maar wat is het? Human Design combineert spiritualiteit met wetenschap. Simpel gezegd is het een soort blauwdruk van je persoonlijkheid op basis van je geboortedag, -tijd en -plaats. Nee, het is geen horoscoop, al heeft het raakvlakken. Gek genoeg heb ik nooit iets willen weten van horoscopen, maar Human Design triggert me wel.

Het is een tool die je helpt om betere keuzes te maken die bij jou persoonlijkheid past, in plaats van te doen wat ‘hoort’ en ‘gewenst’ is. Als je leeft volgens je blauwdruk, gaat het leven meer als vanzelf.

Wat ik zou adviseren als je je erin gaat verdiepen: je hoeft het niet te geloven. Ga het gewoon testen. Dat is wat ik heb gedaan. En ik zeg altijd als ik het met vrienden erover heb: of het nou onzin is of niet, het heeft mij geholpen en daar gaat het om. Iedereen met wie ik het bespreek herkent zich er in grote lijnen in. Het is vaak ook meer een bevestiging van wat je (onbewust) al weet.

Als je je er voor het eerst in gaat verdiepen, kan het overweldigend zijn. Ik zou beginnen met wat basisuitleg en vanuit daar steeds een stukje meer erover uitzoeken. Het beste wat ik tot nu toe heb gevonden is een Nederlandse podcast: the School of Human Design. Deze podcast is lekker to-the-point en nuchter.

Ook het boek Understanding Human Design van Karen Curry is een aanrader. Het legt heel goed uit wat Human Design is en wat jouw blauwdruk voor jou betekent.

Ruimte innemen

Een van de dingen die ik ontdekte in mijn Human Design-profiel is dat ik me veel te veel bezig houdt met wat de ander vindt. Al heb ik daar al zoveel stappen in gezet en dacht ik dat ik goed bezig was, het is een beetje hardnekkig.

Op onbewust niveau maak ik mezelf nog steeds heel klein. Ik neem nog te vaak geen ruimte in. Dat uit zich in dat ik vooral bezig met pleasen en conflict vermijd. Ik betrapte mezelf er de afgelopen tijd op dat ik liever iets met veel tegenzin doe omdat een ander dat wil, dan de confrontatie aangaan. Geen zin, geen puf, bang dat het uit de hand loopt, bang voor kritiek en ga zo maar door.

Lekker makkelijk, maar dit gedrag helpt me niet. Ik heb teveel over m’n grenzen laten gaan waardoor ik nu zo gesloopt ben. Dus ik moét wel ruimte innemen, ik moet wel grenzen aangeven. Nu ben ik veel verder van huis. En heel eerlijk: anderen hebben hier ook helemaal niets aan.

Een ander inzicht wat ik kreeg is dat ik niemand de schuld kan geven dat ik nu zo in de put zit. Dat heb ik toch echt aan mezelf te danken. Anderen weten niet wat mijn grens is, ik ben de enige die dat kan aangeven.

Ik moet van alles

Ook ben ik begonnen met een wandelcoach. Dit was ik al van plan, want er valt altijd wel aan iets te werken, maar nu valt het mooi samen met mijn leerproces. Met haar ga ik kijken hoe ik meer ruimte kan innemen.

Ze vertelde me tijdens de intake dat ik wel heel vaak ‘ik moet’ zeg. In deze blog zag ik dat ik dat ook al regelmatig schrijf, terwijl ik er juist zo op lette om dat niet te doen. Woops.

Ik vermoed dat dit werk is voor een psycholoog of traumatherapeut of iets dergelijks. Ik baal een beetje, want ik heb al zoveel werk gedaan aan mezelf, maar volgens mij kun je een levenlang aan jezelf blijven werken. Het komt hoogstwaarschijnlijk voort uit m’n jeugd. Heel cliché.

Het stomme vind ik dat ik rationeel snap wat er vroeger gebeurt is en ik niemand iets kwalijk neem, maar mijn onbewuste gedrag doet zijn eigen ding. Lastig. En werk aan de winkel!

Minder piekergedachtes

Het laatste wat me de afgelopen jaren al ontzettend heeft geholpen en relaxter heeft gemaakt is de podcast Praten over Bewustzijn. Op Spotify heet het Filosofie met Mayonaise. Het gaat over non-dualiteit. Ik ga geen poging doen om het uit te leggen, deze blog is al zo lang geworden. Ze leggen het goed uit in de podcast! Begin vooral bij het begin, want vooral dan leggen ze de theorie goed uit.

Zo’n 3 jaar luister ik naar deze podcast en sindsdien heb ik veel minder piekergedachtes. Ik heb wel allerlei belemmerende gedachtes, maar ik maal er niet over. Er gaat niet keer op keer hetzelfde door m’n hoofd. Dat heeft geen zin. Hoewel ik zelden spijt ergens van heb, hielp de podcast me situaties nog beter te accepteren. Het is wat het is.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik me ergens bij neerleg. Om een voorbeeld te geven. Ik ben nu ‘overspannen’ en dat wil ik oplossen. Klaar. En niet: “Ooooh, wat erg dat ik dit heb, had ik maar niet dat project aangenomen en had ik maar zus of zo… blablabla”. Geen oordelen hebben dus.

Poeh heej, wat een verhaal. Maar ik vond het prettig om een goede basis neer te zetten, zodat vervolgblogs ook duidelijker hierop aansluiten.

Ik denk dat dit een levenlang proces is, zeker voor mij (en dat staat ook in mijn Human Design 🙂 ). Dus er zal vast en zeker af en toe nog een update over komen.

Deel gerust ook jouw eigen inzichten en bevindingen als je je daar prettig bij voelt!

Deze pagina bevat een affiliatelink. Dit betekent dat ik een klein percentage krijg als jij iets aanschaft. Geen zorgen, jij betaalt geen cent meer!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

2 gedachten over “Inzichten over mijn vermoeidheid en praktische tips”

  1. Ik had nog nooit gehoord van Human Design en nieuwsgierig als ik ben heb ik het opgezocht. Erg interessant en wil hier absoluut meer over leren. Dank voor het delen!

    Beantwoorden

Plaats een reactie

Blijf op de hoogte

Ontvang maandelijks de nieuwste blogs in je mailbox.